In Nederland nemen ongeveer 750.000
mensen elke avond een slaapmiddel tegen langdurige slapeloosheid.
Ongeveer 300.000 mensen doen dit langer dan drie maanden en zijn
chronische gebruikers van slaapmiddelen. Daarmee is slapeloosheid
een onderschat probleem voor de volksgezondheid.
Meest gebruikte slaapmedicatie
De meest voorgeschreven slaapmedicijnen zijn oxazepam (merknaam
Seresta) en temazepam (merknaam Normisom). Deze medicijnen vallen
onder de zogenaamde benzodiazepinen, een verzamelnaam voor
medicijnen met kalmerende eigenschappen. De meeste kalmerings- en
slaapmiddelen behoren tot deze groep.
Benzodiazepinen hebben een positieve werking op korte termijn, maar
werken na langdurig gebruik zeer verslavend. Vooral vrouwen en
ouderen blijken relatief veel slaap- en kalmeringsmiddelen te
gebruiken. De groep 'benzoverslaafden' is bij hen dan ook het
grootst.
Afkicken moet geleidelijk en onder goede begeleiding gebeuren. Dan
nog lukt het bij slechts de helft van de mensen die aan
slaapmiddelen verslaafd zijn om echt te stoppen met de medicijnen.
Bijwerkingen
De negatieve bijwerkingen van slaapmiddelen (benzodiazepinen) zijn
groot en ronduit gevaarlijk. Slaappillen maken suf en traag en
veroorzaken spierzwakte.
Ook heeft u geen coördinatie- en concentratievermogen meer en
treedt geheugenverlies, gewenning en verslaving op. Uw functioneren
overdag verslechtert, net als uw rijvaardigheid. Van ouderen die
slaapmiddelen nemen, is bekend dat ze vaker vallen en een heup
breken.
Van oxazepam en temazepam weten we verder dat het uw vermogen
tot dromen uitschakelt. De middelen helpen uw angsten te
onderdrukken, die u anders zouden beletten om rustig in te
slapen.
Het is niet bekend wat de gevolgen zijn als u langere tijd niet
droomt, maar vast staat dat dromen een cruciale functie vervullen
bij het verwerken van uw emoties.
Ontwenningsverschijnselen
Ook de ontwenningsverschijnselen na het stoppen met slaapmedicijnen
zijn groot. Een opsomming: hartkloppingen, angstaanvallen,
prikkelbaarheid, gejaagdheid, spiertrekkingen, trillingen, harde
gespannen spieren, diarree, duizeligheid, overgevoeligheid voor
licht, geluid of aanraking, brandende huid, interesseverlies,
concentratiestoornis, verminderde eetlust, misselijkheid,
hoofdpijn, wazig zien én - hoe ironisch! - vermoeidheid en
slapeloosheid.
De gangbare slaapmedicijnen waar we een beroep op doen wanneer
we een goede nachtrust willen, doen dus uiteindelijk vaak meer
kwaad dan goed.